(On)schuldig?

De grenzen van aansprakelijkheid en verantwoordelijkheid in de zorg

Als zorgverlener kom je geregeld terecht in moeilijke situaties en complexe omstandigheden. Hierdoor worstel je wel eens met ingewikkelde vragen, zoals ‘Is het mijn schuld?’ of ‘Ben ik aansprakelijk?’.

Deze vragen kunnen je verlammen tijdens de zorgverlening. Enkele voorbeelden:

‘Een zoon gaat toch wandelen met zijn oudere moeder, ook al wordt ze omwille van haar lichamelijke beperking in haar vrijheid beperkt. De moeder komt pijnlijk ten val. Zijn de zorgverleners schuldig? Of ligt de verantwoordelijkheid volledig bij de zoon?

Een minderjarige patiënte met een psychiatrische aandoening blijkt zeer agressief en pleegt frequent suïcidepogingen. Moeten we blijven tussenkomen, op risico van eigen verwondingen? Zijn we aansprakelijk als een suïcidepoging succesvol blijkt?

 

Hoe ver kan of moet je gaan?

Op het medisch-ethisch colloquium van Emmaus kregen de deelnemers antwoorden van

  • Luc Baetens, bedrijfsjurist coördinator Emmaüs
  • prof Paul Schotsmans, prof. emeritus Biomedische Ethiek, KU Leuven; ondervoorzitter Belgisch Raadgevend Comité voor Bio-Ethiek

 

bericht geplaatst op 16.12.2016